یکی از بزرگان وبلاگ نویس

به فرزند خود داد یک خودنویس

به او گفت کای طفل صاحب خرد

پدر بهترین هدیه را می خرد

به باغ بزرگی زنی گر قدم

کلید در دانش است این قلم

پزشک و وزیر و وکیل و رئیس

به طفلی همه ذکرشان خودنویس

پسر هدیه را باز گرداند و گفت:

که بیدار باید نباید که خفت

به رایانه سوگند ای باکمال

قسم می خورم رفته ای در خیال

هوا تازه کن ذهن خود آب ده

اگر هدیه خواهی تو لب تاب ده

ز یارانه ام خر تو رایانه ای

که گر خر شوم من ، تو یارا، نه ای

بهنام صدیقیان به تیم ملی والیبال جوانان ایران دعوت شد. آنهایی که اندک آشنایی با ورزش دارند می دانند مسئولان باشگاه ها و ادارات ورزشی شهرهای دیگر ایران چه تلاشی می کنند تا نماینده ای در تیم ملی داشته باشند. آران و بیدگل باشگاه ندارد و مسئولان ورزشی اش از این خبر مطلع نیستند. در سال 90 تیم مدارس متوسطه به مسابقات مدارس استان اعزام شد اما با دو باخت به خانه بازگشت.تیمهایی ابتدایی و راهنمایی هم تشکیل نشد.

چندی قبل یکی از پیش کسوتان ورزش آران و بیدگل می گفت در دهه ی پنجاه ورزشکاری دیگر از بیدگل به نام روحانی به تیم والیبال دعوت شده است. با پرس و جوهایی که انجام دادم نتوانستم این پیش کسوت والیبال را پیدا کنم.

در حال حاضر 2 تیم به نام سرداران شهید اربابی و هلال در آران و بیدگل تمرین می کنند. بی هیچ مسابقه یا حضوری در لیگی.

پچه های آران و بیدگل به دلیل دست و پای بلند و قدرت زیاد و هوش سرشار می توانند بازیکنان مطرحی شوند. مشکل اساسی در نبود بودجه و مهمتر از آن نبود مدیریت و دلسوزی است.بخی از والیبالیستهای سابق آران و بیدگل در حال حاضر شرکتهای موفقی دارند. اما نیرو و اراده ای برای جذب آنها وچود ندارد.

خبرهای پراکنده ای از همکاری اهالی والیبال برای ساختن تیمی برای لیگ به گوش می رسد. اینکه چه قدر واقعیت دارد باید صبر کرد و دید.

اينجا بيدگل است ...

 آخر دنيا

معمولا درصد حضور مردم در مرحله ی دوم انتخابات کاهش می یابد. زیرا تعداد نامزدها کمتر است و فضای شهرها چندان انتخاباتی نیست . اما یک مسئول خوب و موفق آن است که همین حضور را پرشکوه جلوه دهد: این خبر را بخوانید.

بعد از ملاحظه ی تعداد افراد واجد شرایط در  انتخابات شهرستان اصفهان که 1 میلیون و 348 هزار نفر است مشخص می شود که کمتر از 20در صد مردم شهرستان اصفهان در انتخابات حاضر بوده اند.

همایش تجلیل از کارگران برتر شهرستان آران و بیدگل

دو ماه از نهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی می گذرد . در این انتخابات عباسعلی منصوری توانست از حوزه ی کاشان و آران و بیدگل به مجلس راه یابد. متاسفانه هنوز برخی به مساله ای به نام عبرتهای! انتخابات نهم می پردازند. گویا انتظار این گروه این بوده که افرادی مانند مهندس گرانمایه  یا دکتر قدیری ابیانه راهی مجلس شود. و اکنون که فردی دیگر به خانه ی ملت راه یافته باید به بررسی دلایل آن پرداخت.

برخی از نویسندگان این گونه مطالب که از شهرستان کاشان هستند معتقدند که چرا باید فردی از شهرستان آران و بیدگل به مجلس راه یابد. در این باره باید گفت اولاً چه فرقی دارد از کدام قسمت حوزه ی کاشان و آران و بیدگل فردی به مجلس راه یابد. در 8 دوره ی قبل همواره مردم آران و بیدگل به نامزدهای کاشانی رای دادند و آنها به مجلس رفتند چه ایرادی دارد این بار نماینده ای از این قسمت حوزه ی انتخابیه به مجلس برود. دوم اینکه اگر منصوری رای نمی آورد نفر دوم قدیری ابیانه بود. آیا بهتر نیست فردی از آران و بیدگل یا کاشان به مجلس برود تا فردی از حوزه ی دیگری مثل نطنز. آیا آشنایی و علاقه ی منصوری به این 2 شهرستان  بیشتر از فدیری ابیانه نیست.

عده ای دیگر از افرادی که بر طبل عبرت می کوبند وابستگان به احزاب سیاسی هستند. در 8 دوره ی پیشین انتخابات مجلس همواره وامداران احزاب چپ و راست از حوزه ی کاشان و آران و بیدگل راهی مجلس می شد اما در این دوره  مردم انتخابگر اصلی بودند. این گونه حضور جایگاه آنها را به خطر می اندازد.

سخنان رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر کاشان

آدمهای بسیاری وبلاگ ما را می خوانند.که به برخی از آنها خواننده ی خاموش گفته می شود. خواننده ی خاموش یعنی فردی که مطالب را می خواند اما نظر نمی دهد. چرا نظر نمی دهد هزار و یک دلیل دارد.

یکی از وبلاگ خوانان شهر ما شخص اول شهرستان یعنی جناب آقای محمد فیروزی فرماندار محترم است. من به دلایل بسیاری متوجه شده ام که ایشان تقریباً هر روز وبلاگهای بچه های آران و بیدگل را می خواند. مهمترین دلیل ان است که تا کنون بارها ایشان این موضوع را به من و دیگر وبلاگ نویسها گفته است. اما اینکه این وبلاگ خوانی چه سودی دارد و یا چرا از مرحله ی خواندن وبلاگ فراتر نمی رود خود موضوعی مهم است. ایشان اگر خبری را خواند و دید نادرست است می تواند تکذیب یا تکمیل کند.  البته اینکه یک فرماندار با تمام جایگاه رفیعش در بخش نظرات چیزی بنویسد اصلاً درست نیست. این مثل آن است که یک فرهنگی یا مهندس با پای جامه – تنبون – به نانوایی برود. البته من سالی دو – سه  بار به فرماندار پیشنهاد می دهم که جلسه ای با وبلاگ نویسان و یا خبرنگاران داشته باشد از فعالیتها و دغدغه هایش بگوید و اگر خدای ناکرده وبلاگ نویسی تند رفت یادآوری کند. اما فرماندار نمی پذیرد. او دوست دارد وبلاگهای شهرستان  را بخواند در باره ی بعضی از نوشته ها بگوید احسنت و در مقابل برخی دیگر بگوید تو خیلی بی انصافی. فردای قیامت چگونه جواب خدا را خواهی داد.

فرض کنید  اول عید از خونه بیرون می آیید تا به مسافرت بروید . بعد از 15 روز که برمی گردید می بینید اول کوچه تون یک آپارتمان ساخته اند اون هم نه یک یا دو طبقه. بلکه 30 طبقه. چند وقت قبل چینی ها این کار را انجام دادند. یعنی در 15 روز یک آپارتمان 30 طبقه ساختند که می تواند زلزله هایی تا 9 ریشتر را تحمل کند.

توی کشور ما گاه 15 تا 20 سال زمان می برد تا مجموعه ای ساخته شود. گاهی وقتها هم مهندسها آنچه را قبلی ها ساخته اند خراب می کنند. می گویند سیمانش در فضایِ آزاد ازبین رفته و یا نقشه اش قدیمی شده. این 2 عکس از ساختمان چینی هاست.

آنها یک تیم بودند. یک تیم 11 نفره ی فوتبال. بی آنکه تاکتیک خاصی را تمرین کرده باشند و یا حتی معلوم باشد کدام دروازه بان است، کدام دفاع و کدام در خط حمله بازی می کند.

. تیم پزشکی با تعجب به یازده کودکی که یک زن هندی در  اولین  تولدش به دنیا آورده بود نگاه می کردند آنها یک تیم بودند.

11 اردیبهشت روز جهانی کارگر است در کشور ما هم این روز گرامی داشته می شود. امسال همانگونه که در تابلوهای شهری به اطلاع رسانده اند قرار است در آران و بیدگل هم کارگر نمونه انتخاب شود. مجری این طرح هیات امنای شهرک